Ποια είναι η τρομερή φυλή που έχει τιθασεύσει τον αβυσσαλέο χρόνο και το ατέρμον σύμπαν; Πόσο μικρός και αδύναμος είναι μπροστά της ένας άνθρωπος; Ή, μήπως, είναι κι αυτή ευάλωτη σε κάτι ακόμη πιο ισχυρό και αποτρόπαιο;
Ο μοναδικός Χ.Φ. Λάβκραφτ, σε μια από τις μεγαλύτερες και πιο συναρπαστικές νουβέλες του, τη Σκιά πέρα από τον Χρόνο, δίνει τις απαντήσεις του μεταφέροντάς μας στον μαγικό του κόσμο.
Ο Χ.Φ. Λάβκραφτ γεννήθηκε το 1890 στο Πρόβιντενς του Ρόουντ Άιλαντ. Ο Χάουαρντ ήταν μοναχοπαίδι. Όταν ήταν τριών ετών, ο πατέρας του υπέστη οξύ ψυχωτικό επεισόδιο κατά την διάρκεια ενός ταξιδιού του στο Σικάγο. Ενώ επέστρεψε στο Πρόβιντενς, ποτέ δεν επέστρεψε στο σπίτι του: διαγνώστηκε ότι υπέφερε από παραλυτική παράνοια και παρέμεινε νοσηλευόμενος στο νοσοκομείο Μπάτλερ μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ο Λάβκραφτ ήταν παιδί θαύμα. Μπορούσε να απαγγέλλει ποίηση σε ηλικία δύο ετών, ενώ συνέθετε ολόκληρα ποιήματα στα έξι του. Ο παππούς του τον ενθάρρυνε να διαβάζει κλασσική λογοτεχνία, όπως το «Χίλιες και μία νύχτες», την «Θρυλική εποχή του Μπέλφιντς», καθώς και παιδικές εκδόσεις της «Ιλιάδας» και της «Οδύσσειας». Επίσης του διήγειρε το ενδιαφέρον για το παράξενο λέγοντάς του ιστορίες γότθικου τρόμου. Ο Λάβκραφτ ήταν φιλάσθενο παιδί και έτσι, οι απόπειρές του να πάει στο σχολείο δεν ήταν πετυχημένες κι έτσι έλαβε παιδεία κατ’ οίκον. Το 1899 άρχισε να εκδίδει μόνος του διάφορα πολυγραφημένα έντυπα, με πρώτο το The Scientific Gazette. Η οικογένειά του μετά το 1904 έφτασε στην εξαθλίωση λόγω κακής οικονομικής διαχείρισης κι αναγκάστηκε να μετακομίσει σε ένα πολύ μικρότερο και λιγότερο άνετο σπίτι. Ο Λάβκραφτ κατεθλίβη τόσο από αυτό το συμβάν, που για ένα διάστημα είχε τάσεις αυτοκτονίας. Το 1908, υπέστη νευρικό κλονισμό, με αποτέλεσμα να μην κατορθώσει να πάρει το σχολικό απολυτήριο. Αυτή η αποτυχία του να ολοκληρώσει τις σπουδές του και να εισαχθεί στο Brown University τον στοίχειωσε για το υπόλοιπο της ζωής του. Ο Λάβκραφτ έγραφε φανταστική λογοτεχνία ως νεαρός, αλλά μετά την παραμέρισε για χάρη της ποίησης και τον δοκίμιων. Τελικά, επέστρεψε στην φανταστική λογοτεχνία το 1917. Το πρώτο του έργο δημοσιεύτηκε, στο περιοδικό Weird Tales το 1923. Οι μακροσκελείς και συχνές του επιστολές τον κατέστησαν έναν από τους μεγαλύτερους επιστολογράφους του 20ού αιώνα. Ο Λάβκραφτ παντρεύτηκε το 1924 και μετακόμισε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, έναν τόπο που ποτέ δεν μπόρεσε να ανεχθεί. Τελικά χώρισε κι επέστρεψε στο Πρόβιντενς, όπου και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του. Η περίοδος μετά την επιστροφή του στο Πρόβιντενς (που ήταν και η τελευταία δεκαετία της ζωής του) ήταν η πιο δημιουργική του περίοδός του όπου έγραψε τα περισσότερα από τα πιο γνωστά του διηγήματα, όπως επίσης και τα μυθιστορήματα «Η Περίπτωση του Τσαρλς Ντέξτερ Γουόρντ» και «Τα Βουνά της Τρέλας». Παρ’ όλες όμως τις συγγραφικές του προσπάθειες, η οικονομική του κατάσταση χειροτέρεψε. Η αυτοκτονία του Ρόμπερτ Ε. Χάουαρντ τον επηρέασε βαθιά. Πέθανε το 1937 από καρκίνο. Στις εκδόσεις μας κυκλοφορούν τα άπαντά του.
Άλλα δύο μικρά και δυσεύρετα διηγήματα συνέγραψε ο ίδιος με δυο γυναίκες: με τη μυστηριώδη Άννα Χέλεν Κροφτς το “Η ποίηση και οι θεοί”, και με τη μοναδική γυναίκα της ζωής του, την περιβόητη Σόνια Γκριν, το “Η φρίκη στην παραλία Μάρτιν”.
Το τελευταίο διήγημα, “Το σπίτι που όλοι απέφευγαν”, αναφέρεται σ’ ένα πραγματικό σπίτι στο Πρόβιντενς της Μασαχουσέτης που ο Λάβκραφτ το γνώριζε καλά από μικρός, γεγονός που του δίνει τη δυνατότητα να περιγράψει μοναδικά τον τρόμο που αποπνέει το εσωτερικό του. Με την ανά χείρας συλλογή ιστοριών του Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ ολοκληρώνεται το μεγάλο αφιέρωμα των εκδόσεων ΑΙΟΛΟΣ στον συγγραφέα που ενέπνευσε πολλούς άλλους συγγραφείς και μάγεψε αμέτρητους αναγνώστες.