Η χαριτωμένη νουβέλα Ο Κύριος Ρε-Δίεση και η Δεσποινίς Μι-Ύφεση γράφτηκε σαν χριστουγεννιάτικη ιστορία για παιδιά σε περιοδικό, το 1893, και διατηρεί όλη τη φρεσκάδα των πρώτων έργων του Βερν, ενώ τότε που την έγραψε ο συγγραφέας μας είχε φτάσει στην ηλικία της σύνταξης (65 ετών). Αναφέρεται σ ένα χριστουγεννιάτικο περιστατικό που το αφηγείται ένα μικρό αγόρι, μαθητής του δημοτικού σχολείου ενός ορεινού χωριού της Ελβετίας.
Ο Ιούλιος Βερν γεννήθηκε το 1828 στην Νάντη της Γαλλίας και πέθανε το 1905 στην Αμιένη. Υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους των μυθιστορημάτων επιστημονικής φαντασίας. Ο ίδιος ονόμαζε τα έργα του «επιστημονικά εκπαιδευτικά μυθιστορήματα». Μέσα από το έργο του ο αναγνώστης παίρνει πολλές πληροφορίες για την χλωρίδα, πανίδα, γεωγραφία και ιστορία των περιοχών όπου διαδραματίζονται τα έργα του.
Έτσι και οι διάφορες επινοήσεις στα έργα του δεν είναι προϊόντα φαντασίας, αλλά προσεκτικά ερευνημένες πιθανότητες. Η τεχνολογική έκρηξη του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα προμήθευσε στον Βερν το απαραίτητο υλικό για πολλά από τα έργα του. Στα μυθιστορήματά του μιλά για υποβρύχια, ιπτάμενες μηχανές, ουρανοξύστες, για την κατάκτηση της Σελήνης, εμπνέοντας σημαντικούς επιστήμονες της εποχής του. Η ικανότητά του να συνδυάζει την πραγματικότητα με τον μύθο και να τοποθετεί την ιστορία του σε εξωτικά μέρη, εκτόξευσαν τη φήμη του από πολύ νωρίς. Είναι ένας από τους δέκα πιο πολυμεταφρασμένους συγγραφείς όλων των εποχών. Στις εκδόσεις μας έχουν κυκλοφορήσει τα παρακάτω έργα του: «Οικογένεια χωρίς όνομα», «Ταξίδι στο κέντρο της Γης», «Ταξίδι μετ’ εμποδίων», «Ο μάστρο Ζαχαρίας», «Το ριζικό του Ζαν Μορενάς», «Μια μέρα από τη ζωή ενός αμερικανού δημοσιογράφου», «Δόκτορ Οξ», «Οι Ναυαγοί του Ιωνάθαν», «Ξεχειμώνιασμα στους Πάγους», «Ο δρόμος για τη Γαλλία», «Το νησί με τις έλικες», «Ο κύριος Ρε-Δίεση και η δεσποινής Μι-Ύφεση» και «Οι περιπέτειες της οικογένειας Ποντικέα». Πολλά από τα παραπάνω έργα είναι εξαντλημένα, αλλά πρόκειται να κυκλοφορήσουν και πάλι.
Η ιστορία παρουσιάζει αναλογίες με το Μαστρο-Ζαχαρία, εδώ υπάρχει ένας παρόμοιος ανθρώπινος τύπος με τη μορφή ενός μουσικού-κουρδιστή εκκλησιαστικών οργάνων αλλά και οργανίστα, που αποκτά μεταφυσικές διαστάσεις, όταν προσπαθεί να φτιάξει μια χορωδία για να αντικαταστήσει με τις παιδικές φωνές ορισμένες νότες του κλαβιέ, μ’ άλλα λόγια, όταν προσπαθεί να φτιάξει ένα ανθρώπινο κι όχι μηχανικό μουσικό όργανο. Η μουσική εδώ παίρνει μεταφυσικές διαστάσεις.