Όπως και σε όλο σχεδόν το έργο του, έτσι και σε αυτά τα πέντε διηγήματά του ο σπουδαίος ουαλός συγγραφέας Άρθουρ Μάχεν (1863-1947) διερευνά τη μυστικιστική αρχέγονη φύση του κακού, θεωρώντας το ως θεμελιώδες στοιχείο ισορροπίας της Δημιουργίας. Το Κακό, υποστηρίζει είναι ένα αβυσσαλέο πάθος και, κυρίως, η αρχαία κληρονομιά μας.
Ο Άρθουρ Λιούελιν Τζόουνς – Μάχεν (1863-1947) γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη της κομητείας Λάντρισαντ της Ουαλίας όπου βίωσε την αποκρυφιστική ομορφιά του τοπίου, τους θρύλους και τις παραδόσεις, στοιχεία που διαμόρφωσαν το ρομαντικό χαρακτήρα του και σημάδεψαν το μετέπειτα έργο του.
Μετά το 1880 και για μια μεγάλη περίοδο της ζωής του έζησε στο Λονδίνο εργαζόμενος σε διάφορες δουλειές (δάσκαλος, μεταφραστής, ηθοποιός, δημοσιογράφος κ.ά.)
Η δύσκολη καθημερινότητά του τον εμπόδισε στο ν’ αναπτύξει το λογοτεχνικό του όνειρο. Τα λίγα όμως σχετικά έργα που μας άφησε, αποδεικνύουν ότι υπήρξε ένας ξεχωριστός και κομψός δεξιοτέχνης του φανταστικού.
Γι’ αυτό η επίδρασή του στη λογοτεχνία του Φανταστικού του 20ού αιώνα είναι μεγάλη. Στις εκδόσεις μας κυκλοφορούν τα βιβλία «Ο μέγας θεός Παν», «Η νουβέλα της Μαύρης Σφραγίδας» και «Ο Τρόμος».
Έτσι, ένα «επιστημονικό» πείραμα αποκαλύπτει το κτήνος που ενυπάρχει μέσα στον Άνθρωπο. Απόγονοι αυτού του κτήνους, νανοειδή, τεραστόμορφα πλάσματα που σκοτώνουν όποιον μπει στην περιοχή τους, κατοικούν στα βρετανικά νησιά μέχρι σήμερα. Ένα διαβολικό ζευγάρι κι ένα τερατόμορφο αγόρι είναι οι φυσικοί φορείς αυτού του Κακού που μοιάζει να μολύνει ακόμη και τη φύση.
Η αιώνια σύγκρουση Καλού-Κακού παρουσιάζεται από τον Άρθουρ Μάχεν με εντυπωσιακό τρόπο, σχεδιάζοντας έξοχα τη φοβερή διαμάχη αυτών των δύο μονομάχων.