Ταξιδιωτικές αφηγήσεις 1493-1504 Μέσα απ’ αυτές τις σελίδες υπομνημάτων, επιστολών και αναφορών κύρια του Χριστόφορου Κολόμβου, βλέπουμε να ξεδιπλώνονται μπροστά μας οι συναρπαστικές περιπέτειες των τριών υπόλοιπων ταξιδιών του, μετά το πρώτο, στις Ινδίες που πίστευε, μέχρι θανάτου πως είχε ανακαλύψει.
Ο Χριστόφορος Κολόμβος υπήρξε θαλασσοπόρος, χαρτογράφος, ναύαρχος και αντιβασιλιάς, και διάσημος επειδή ανακάλυψε την Αμερική το 1492. Η καταγωγή του Κολόμβου είναι αντικείμενο διαφωνίας και πολλές περιοχές διεκδικούν την προέλευσή του. Η πιο αποδεκτή θέση ωστόσο είναι ότι γεννήθηκε το 1451 στη Γένοβα της Ιταλίας.
Ο πατέρας του, Δομίνικος Κολόμβος ανήκε στην μεσαία τάξη και δούλευε στη Γένοβα και στη Σαβόνα. Η μητέρα του Κολόμβου ονομαζόταν Σουζάνα Φονταρόσσα και τα αδέρφια του Βαρθολομαίος, Τζιοβάννι Πελεγκρίνο και Γιάκομος.
Τα βασίλεια της Αραγωνίας, της ισπανικής Γαλικίας, η Πορτογαλία και το ελληνικό νησί της Χίου διεκδικούν, μεταξύ άλλων, την καταγωγή του. Ο Χριστόφορος Κολόμβος πέθανε στο Βαγιαδολίδ της Ισπανίας το 1506 και ετάφη σε μοναστήρι της πόλης. Τρία χρόνια αργότερα, η σορός του μεταφέρθηκε σε μοναστήρι της Σεβίλλης και το 1537 στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Δομίνικου στο νησί Εσπανιόλα. Μαζί μεταφέρθηκε και η σορός του γιου του Ντιέγκο. Το 1795, η Ισπανία παραχώρησε το νησί στη Γαλλία και οι δύο σοροί μεταφέρθηκαν εκ νέου στην Ιβηρική Χερσόνησο.
Ωστόσο, υπάρχει το ενδεχόμενο να έγινε λάθος κατά την μεταφορά, δεδομένου ότι το 1877 ανακαλύφθηκε τυχαία στον Άγιο Δομίνικο ένας τάφος, στον οποίο υπήρχε η επιγραφή: «Ο Διαπρεπής και Εξέχων, Δον Κριστόμπαλ Κολόν». Θεωρώντας η ιστορία ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός της άφιξής του στην Αμερική το 1492, αποκαλεί την ιστορική περίοδο πριν την άφιξή του προ Κολόμβου ως «προκολομβιανή».
Το ταξίδι του σημείωσε την έναρξη ενός βίαιου αποικισμού της Νέας Γης, όπως αποκαλείτο εναλλακτικά η αμερικανική ήπειρος. Αξιοσημείωτο είναι επίσης και το ότι ο ίδιος ποτέ δεν έφτασε στην ενδοχώρα της Ηπείρου, αλλά σε νησιά διάσπαρτα κοντά σε αυτή. Πραγματοποίησε τέσσερα ταξίδια σε αμερικάνικα εδάφη.
Πέρα από τα οράματά του, πέρα από τη θεοκρατική αντίληψη της εποχής του και πέρα από το υποτιθέμενο ιερό σκοπό του εκχριστιανισμού των Ινδιάνων, σ’ αυτά τα ταξίδια αποκαλύπτεται ακόμη μεγαλύτερη η επιθυμία για το χρυσάφι και τα υπόλοιπα αγαθά που υπήρχαν σ’ εκείνους τους τόπους και που γι’ αυτά έρχεται αντιμέτωπος με τόσες περιπέτειες σε στεριά και σε θάλασσα, αφού και ο ίδιος ο Κολόμβος, από αντιβασιλέας των Ινδιών γίνεται θύμα συκοφαντιών στους βασιλείς της Ισπανίας.
Πέρα όμως απ’ τις διαμάχες, τις ίντριγκες και τις αλληλοκατηγορίες αυτών των πρώτων αποικιοκρατών, ανακαλύπτουμε γι’ άλλη μια φορά τον Νέο Κόσμο μέσ’ απ’ τα μάτια των αφηγητών, και μάλιστα με την ιδιαίτερη γλαφυρότητα του Ναυάρχου, έτσι που όλα, ακατάπαυστα, μοιάζουν με παραμύθι, αφού το πρωτόγνωρο δεν θα πάψει να κεντρίζει τη φαντασία και να καλύπτει με μαγεία τα πάντα, για όλες τις ηλικίες.