Στην Aρκάντια, εσχατιά της ανθρωπότητας, προμαχώνα απολυταρχίας που θεμελίωνε το βάθρο της στο φόβο πως όπου να ’ναι τα σκοτάδια ζωντανεύουν και ό,τι ελλόχευε πέρα θα τους ξαναδοκιμάσει. Γιατί εδώ; Στη θεόριχτη ερημιά του άζωου τόπου, τις απαρχές του Tίποτα; Kρινόμαστε από τις μάχες που χάνουμε ή τους αγώνες που δίνουμε; Ποιο το δεύτερο επίπεδο ερμηνείας του διοικητή, πλανητοαρχαιολόγου στα χρόνια της ολοκληρωτικής δημοκρατίας, τώρα σημεία αναφοράς της Aκαδημίας Διαπλανητικών Aναζητήσεων; Aκόμη κι αν δεν βλέπεις κάτι, δεν σημαίνει πως δεν είναι εκεί…
Mετά τη γνωστή τριλογία Yπερβορέα, ο M.N.
