Ο συγγραφέας φωτίζει την κρητογνωσία του Αριστοτέλη. Η λεγόμενη «Κρητική Πολιτεία» (από το Β’ των Πολιτικών) αντικαθιστά το χαμένο αντίστοιχο κεφάλαιο της «Συναγωγής Πολιτείων» και αποτελεί μια προσέγγιση κυρίως πολιτική ή πολιτειακή (έναντι της κυρίως νομικής-νομοθετικής του Πλάτωνα και της κυρίως εθνογραφικής παιδαγωγικής του Εφόρου). Οι σχετικές πληροφορίες προέρχονται από δεύτερο χέρι, ίσως από μαθητές του Λυκείου.
Ο Ανδρέας Παναγόπουλος υπήρξε αριστούχος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Σπούδασε στα πανεπιστήμια Αθηνών, Φράιμπουργκ και Λονδίνου και έχει διδάξει στα Πανεπιστήμια Κρήτης, Πάτρας, Princeton, Rutgers Lehigh, Queen’s (N.Y.), Humbolt (Βερολίνο), Nankai (Κίνα) και Bologna.
Toν Νοέμβριο του 1967 παραιτήθηκε από τη θέση βοηθού στην Αθήνα και δίδαξε στην ιδιωτική εκπαίδευση.
Επανήλθε στο πανεπιστήμιο με τον νόμο για την αποκατάσταση της νομιμότητας στα ΑΕΙ το 1974. Τον Φεβρουάριο του 1998 εξελέγη καθηγητής στο Τμήμα Φιλολογίας της Σχολής Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών του πανεπιστημίου Πατρών. Το Φεβρουάριο του 1998 εξελέγη καθηγητής στο τμήμα Φιλολογίας του πανεπιστημίου Πατρών. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τον Θουκυδίδη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη και με θέματα συγκριτικής φιλολογίας και λογοτεχνικής κριτικής. Είχε ειδικευθεί (στον «Τhesaurus Lingue Graecae») στη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών για την έρευνα και τη διδασκαλία της Κλασικής Φιλολογίας με υποτροφία Fulbright.
Συνέγραψε πολλά βιβλία. Μετέφρασε επίσης έργα από τα αρχαία ελληνικά, τα λατινικά, τα αγγλικά και τα ισπανικά. Έγραφε κριτική βιβλίου στην Καθημερινή, αρθρογραφούσε στο Άρδην και παρήγαγε την τηλεοπτική εκπομπή Εμείς και οι αρχαίοι. Ήταν ιδρυτής και πρόεδρος της Στέγης Ελλήνων Αιμοδοτών (ΣΤ.ΕΛΛ.Α.).
Απεβίωσε τον Ιούνιο του 2009. Στις εκδόσεις μας κυκλοφορούν πέντε βιβλία του.
Παρά τη γενική αποδοχή του συγκεντρωτικού συστήματος της Δωρικής Κρήτης, ο Σταγειρίτης ασκεί κριτική σε πολλούς θεσμούς, ιδιαίτερα στην ισοβιότητα των «Κόσμων» (αντίστοιχων προς τους Εφόρους της Σπάρτης).
Το έργο εγκωμιάστηκε από έντιμους και διαπρεπείς εργάτες της επιστήμης (Irmscher, Huxley κ.ά.).