Βαθιά κάτω από το έδαφος, σαράντα γυναίκες ζουν φυλακισμένες σε ένα κελί. Στενά επιτηρούμενες από φύλακες, δεν έχουν ιδέα για το πώς βρέθηκαν εκεί, ούτε καμία αντίληψη του χρόνου, διατηρούν μόνο μια αόριστη ανάμνηση της προηγούμενης ζωής τους.
Η Jacqueline Harpman (Ζακλίν Χαρπμάν) γεννήθηκε στο Βέλγιο το 1929.
Έγραψε πάνω από 15 μυθιστορήματα και τιμήθηκε με σημαντικά λογοτεχνικά βραβεία, μεταξύ των οποίων το Prix Médicis για το Orlanda.
Η οικογένειά της κατέφυγε στην Καζαμπλάνκα κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής και επέστρεψε στην πατρίδα της μετά τον πόλεμο. Αφού σπούδασε γαλλική λογοτεχνία, ξεκίνησε σπουδές ιατρικής, αλλά δεν μπόρεσε να τις ολοκληρώσει εξαιτίας της φυματίωσης από την οποία προσβλήθηκε. Στράφηκε στη συγγραφή το 1954 και το πρώτο της έργο εκδόθηκε το 1958.
Το 1980 απέκτησε το πτυχίο της ψυχαναλύτριας. Η Χαρπμάν έγραψε πάνω από 15 μυθιστορήματα και τιμήθηκε με σημαντικά λογοτεχνικά βραβεία, μεταξύ των οποίων το Prix Médicis για το Orlanda. Πέθανε το 2012.
«Είναι εκπληκτικό το πώς ένα βιβλίο, περιγράφοντας με λεπτομέρεια όλες τις ψυχολογικές εκφάνσεις ενός εφιάλτη, προκαλεί συναισθήματα τέτοιας έντασης.»
«Η Χαρπμάν τα λέει όλα σε σχέση με τη δυσκολία να διατηρήσουμε την αξιοπρέπεια και την ανθρωπιά μας όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον πόνο.»
«Δεν μπορούσα να σταματήσω να το διαβάζω… Μια φαινομενικά απλή, αλλά και σαρωτική αφήγηση, που ανατέμνει το πώς σχετίζονται η μνήμη, η πατριαρχία, η αλληλεγγύη.»
«Η αινιγματική ατμόσφαιρα του βιβλίου –μια ζοφερή δυστοπία– αποτελεί έναν βαθύ στοχασμό πάνω στην ανθρώπινη ζωή.»
New York Review of Books