Στη Σασάια, ένα απομονωμένο χωριό των ιταλικών βουνών, συναντιούνται δύο μοναχικοί άνθρωποι με βαριά μυστικά. Η Σίλβια Αβαλόνε αφηγείται με τρυφερότητα και ενσυναίσθηση μια ιστορία σκοταδιού και λύτρωσης, παίρνοντας—όπως λέει ο συγγραφέας Νικολό Αμανίτι—τον αναγνώστη από το χέρι.
Η Σασάια είναι ένα απομονωμένο χωριουδάκι, χωμένο ανάμεσα στα βουνά της βορειοδυτικής Ιταλίας. Η πρόσβαση μέχρι εκεί γίνεται από έναν δύσβατο ανηφορικό χωματόδρομο, μέσα από πυκνό δάσος. Η τριαντάχρονη Εμίλια επιλέγει να εγκατασταθεί εκεί μετά την έκτιση της ποινής που της επιβλήθηκε για ένα βαρύ έγκλημα που είχε διαπράξει στην εφηβεία της. Το ίδιο μέρος επιλέγει για κατοικία ο Μπρούνο, κουβαλώντας το δικό του βαρύ παρελθόν και τη μοναξιά του.
Οι δύο αναχωρητές ελπίζουν ότι έτσι θα αμβλύνουν τις πληγές τους και θα συνεχίσουν ήρεμα τη ζωή τους – ή, ίσως, την τιμωρία τους. Το μόνο, όμως, που καταφέρνουν είναι να έρθουν αντιμέτωποι ακόμη πιο γρήγορα και έντονα με τον σκοτεινό τους εαυτό και τα κρυμμένα μυστικά τους. Η Σασάια τους βοηθά να βρουν τις ρωγμές του σκοταδιού τους και ν΄ αφήσουν να περάσει το φως;
Μόνο μια σπουδαία συγγραφέας σαν τη Σίλβια Αβαλόνε θα μπορούσε να καταπιαστεί με μια τέτοια βαριά ιστορία, γιατί αγαπά τους ήρωές της, τους προσεγγίζει χωρίς προκαταλήψεις, με λεπτότητα και αλαφράδα, χωρίς να τους κρίνει και να τους επικρίνει.
