ΧΡΗΣΤΟΣ Δ.
ΛΑΖΟΣ
Το ταξίδι του Πυθέα του Μασσαλιώτη προς την «απώτατη» και άγνωστη Θούλη, το 320 π.Χ., αποτελεί το πρώτο ιστορικά τεκμηριωμένο ταξίδι. Επιδιώκοντας να προσεγγίσει τα νησιά του κασσιτέρου και του ήλεκτρου για εμπορικούς λόγους, ο Πυθέας πραγματοποίησε παράλληλα και ένα επιστημονικό ταξίδι στο Βόρειο Παγωμένο ωκεανό, την «Κρόνια θάλασσα», φτάνοντας ως τη Θούλη, την «άγνωστη γη» των αρχαίων.
Που ακριβώς βρισκόταν αυτή η γη; Πρέπει να ήταν η Ισλανδία, όμως ίσως να έφτασε και ως τη Γροιλανδία. Το πλήθος των επιστημονικών παρατηρήσεων του Πυθέα χρησιμοποιήθηκαν από όλους τους μεταγενέστερους γεωγράφους, αστρονόμους και ναυτικούς. Για πρώτη φορά πραγματοποιήθηκε ταξίδι τόσο βόρεια και για πρώτη φορά έγιναν στον κόσμο γνωστές περιοχές όπως η Ιρλανδία, η Βρετανία, η Βαλτική, η Σκανδιναβία, η Ισλανδία.
Ο τόμος αναφέρεται επίσης στην εκτεταμένη αποίκηση της Ιβηρικής χερσονήσου από τους Έλληνες, από το 2000 έως το 320 π.Χ., καθώς και στο εκτεταμένο δίκτυο εμπορικών αρτηριών σε όλη την Ευρώπη που είχαν δημιουργήσει έλληνες έμποροι και αποικιστές, εκμεταλλευόμενοι την πλοϊμότητα των ποτάμιων συστημάτων, ενώνοντας το Αιγαίο με την Κορνουάλη και τον Εύξεινο Πόντο με τη Μασσαλία.
